Bir kız kulaklıkla müzik dinliyor. Ve kafamdaki Sesler bunlar işte.

Kafamdaki Sesler Ne..

Kafamın içinde bir ses var. Durmadan yapman gerekenleri yapmalısın diyor. Sen önemli birisin kendini düzelt. Başka insanların hikayesinde görünmen lazım. Olgunluk gereken normal bir insan mıyım? Elbette öylesin diyor bana. Gökyüzünü insanlar siyaha boyamış. Biz tekrar maviye boyacağız. Başka hayatlara tanık olmak zorundayım. O insanlara yön göstermeliyim. Bataklığa saplanmış olanlara dal uzatmalıyım. Körü körüne yanlışlara inanan insanları tek tek doğruları anlatmalıyım. Çünkü bu benim sorumluluklarım arasında. Bırakıp arkamı dönemem kimseyi. Ateş böcekleri gibi geceyi aydınlığa kavuşturmam gerek. Bal arıları gibi her çiçekten polen toplanmam gerek. İşin aslı birlikte daha iyiyiz. Benim kafamdaki sesler susmuyor hiç haykırıyor. Sanki her birimiz başkasının hediyesi gibiyiz. Bazılarımız doğru hediyeyi bulurken, bazılarımız maalesef istediğini bulamıyor. Derler ki çiçek dalında güzeldir. Gerçekten de doğru dalında kopardığımız her çiçeğin ömründen çalıyoruz. İnceden notlar yazıyorum her bir kişiye bir gün ellerine uğraşırsa eğer. İçinde yazan şey “yalnız değilsin ” olacak. Ne yaparsan yap o limana uğraşmadan gemin denizin dibini boylayacak. Radyonun sesini aç şimdi karşına müzik mi? Çıkar yoksa haber bülteni mi? Bilemem. Ama uzun süre kaybolduk… İçimizde. Ne arayan oldu ne de soran. Şimdi tekrar sahnedeyiz en iyi halimizle. Kazanmaya geldik her bir insanı. Yolumuz çok uzun varamayız bugün. Soluklamam gerek alışık değilim. Yeni bir dünyaya açılan pencereye. Hadi gidelim iyilerin yanına. Götürmeyelim kirli düşünceleri olanları. Yürüyebilirim yorulmadan sadece gidelim. İyi insanların yanına bize şimdi ihtiyaçları var. Diğerleri hepimizi kirletmeden gidelim. Fanı bir yaşamdan aldığım her şey mümkündü. Gidelim buralardan kimse biz iyi insanlara zarar vermeden gidelim. Yolumuz uzak varamayız bugün. Gidelim buralardan… Kafamdaki Sesler susmuyor hiç. İyi insanlara hepimizin ihtiyacı var. Özlem çekiyorum atlarına binip giden İyi insanlara. Karanlıktan çıkıp savaşmalıyım. Umutlarımız tükendi, sabır taşımız çatladı. Tek çare bir mavi gözlü dev çıkar mı? Telaşı bizimkisi. Tren gecikiyor bekliyor tüm iyiler. Okyanusları dolduran bir zulüm ne zaman? Biter ki! En iyisi biz iyi insanlara gidelim. Diğer yazılarımı okumayı ihmal etmeyin.

Yazar Hakkında
Toplam 148 yazı
Üzgün Kiraz
Üzgün Kiraz
Yorumlar (Yorum yapılmamış)

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

×

Bir Şeyler Ara