Işıklar içinde pembe bir kitap var. Sanki o benim dünyam gibi.

Dünyam Çökmek Üzere

Gençliğimi birilerini mutlu etmeye çalışırken heba ettim. Her sokak arasında ağlamalarımı, çığlıklarımı bıraktım. Kimsenin benim için değeri olmadığını fark ettiğim zaman. Dünyam tepetaklak oldu. Güzel olan her şey mümkündü o sıralar. Ben istisnasız ömrümü hepsini onunla bir gün geçirmek için verirdim. Şaka değil, şov hiç değil. Böyle öğrendim ben eğer birini seviyorsan ister senle olsun, ister sensiz olsun. O hep aklındadır, gidip başkasını sevemezsiniz. O işler öyle olmuyor ki! Bir şarkı çalar onu hatırlasın, bir sokaktan geçersin yine onu hatırlasın. Her gördüğün insanda onu ararsın aslında. Onun tavırlarını, Trip’lerini ve yaptığı her şeyi başkasında bulmaya çalışırsın. Şu dünyada gerçekten kaç insan sevdiğine kavuşmuş. Neyse biraz daha yaramı deşersem kanayacak. Hiç gerek yok içim mezarlık dolu zaten. Ben bir dal sigara yakıyorum yine. Hepimiz için çünkü bizler bu dünyanın derdini yüklendik. Hayallerimiz yine iptal kaptan rota bilmediğimiz yerlerlere. Bizi öyle bir arasınlar ki insanlar güneş tam gökyüzünün ortasındayken mumla arasınlar. Ceketimi alıp gidiyorum uzaklara bir ben bir sen.. Karıncalar bizim için köprü yapıyorlar gece gündüz.. Atlarımıza binip diğer güzel insanlar gibi biz de gideceğiz. Gelmemek üzere, uzaklarda bir köy var. O köy benim köyüm, derme çatma bir evim.. Uykusuz kalan ben. Saatlerce düşünen bir yazar. Başarı elde etmek için içimdekileri paylaşan zarif bir çocuk. İşte o benim. Neden mi? Uzgunkiraz.com sitemin adı. Yaşadıklarım yaşamışlıklara değsin diye. Her şeyi görüp, duyup, anlayıp.. Anlatabilmek için üzgün bir kirazım. Bahar ayında çiçekleri açan. Yaz ayında meyve veren. Sonbaharda yaprak döken . Kışın karda, fırtınada, yağmurda ayakta kalmaya çalışan. Bir kirazım ben.. Dünyam bundan ibaret benim. Ben iyi olmak için mücadele ettim. Harikalar yaratmak için kitaplar okudum. İyi bir yazar olmak için her gün çabalıyorum. Yazdıkça, karaladıkça elime kalemi aldıkça mutluyum. Hep diğer yazarlara özendim. İçimdeki mücevheri kendim işlemek istedim. Bu benim hayalim, rüyam.. Bir gün ben de bundan 10 yıl ya da 5 yıl sonra işte ben böyle yükseldim. Ben yazdım, insanlarım okudu. Ben yazdıkça, insanların desteğini görünce daha iyi yazdım.. Ben bu hayalin gerçekleşmesi için çabalacağım. Yılmadan, usanmadan devam edeceğim. Bu hikaye benim ve sizin hikayeniz olacak. Diğer yazılarımı okumayı ihmal etmeyin..

Yazar Hakkında
Toplam 148 yazı
Üzgün Kiraz
Üzgün Kiraz
Yorumlar (Yorum yapılmamış)

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

×

Bir Şeyler Ara